Het Object van de Maand staat deze maand in het teken van Wereldtheaterdag. Met de hashtag #OokDitIsTheater wil CEMPER meer zichtbaarheid geven aan alle vormen van theater, ongeacht het genre, zowel voor als achter de schermen. Met dit initiatief tonen we graag hoe veelzijdig podiumkunst kan zijn. Of hoe een theaterhuis ook met dans bezig is. Daarom zetten wij een bijzonder stukje archief uit het archief van SCHAAMTe vzw, onderdeel van het archief van het Kaaitheater dat in het AMVB bewaard wordt in de kijker: een stukje vloerbekleding balatum uit 1984.
Dit stukje archief werd gebruikt in een brochure voor het dansstuk ‘Balatum’ als verwijzing naar de titel van het stuk alsook naar de vloer waarop op de scène werd gedanst. ‘Balatum’ is een choreografie van Michèle Anne De Mey.
Het begrip balatum verwijst naar een soort vloerbedekking uit de kindertijd van De Mey: een eenvoudige kunststof vloer die vaak gebruikt werd in huizen waar parket of tapijten te duur waren. Dat alledaagse materiaal kreeg in de voorstelling een nieuwe betekenis als onderdeel van de scenografie en de beweging op scène.
De dansende bewegingen op de zijkant van de folder verwijzen naar de choreografie die ook in het stuk te zien zijn.
Het stuk ging in 1984 in voor het eerst in première in Théâtre de la Balsamine in Schaarbeek en werd gedanst door De Mey zelf, samen met danseres Roxane Huilmand. De muziek werd onder meer gecomponeerd door Thierry De Mey (haar broer), die vaker samenwerkte met choreografen uit de Belgische dansscene van de jaren tachtig. Michèle Anne De Mey was in die periode ook actief als danseres bij Anne Teresa De Keersmaeker en haar gezelschap Rosas, waarmee ze onder meer meedanste in het invloedrijke stuk Rosas danst Rosas (1983). Tegelijk begon ze haar eigen choreografische pad uit te bouwen, waarbij Balatum tot haar eerste zelfstandige creaties behoort.
De voorstelling speelde zich af op een avond in de zitkamer van een appartement, waar een enorm raam uitzicht biedt op de met duizenden lichtjes bestrooide skyline van een grote stad. Het stuk startte in de zithoek rond het vloerzeil waar twee vrouwen in zittende, afwachtende poses zitten. Er volgde actie als de vrouwen vanuit hun stoel schijnbaar en achteloos bewegingsspelletjes beginnen te spelen. Balatum bood een intieme blik op een fysieke relatie tussen twee beweeglijke vrouwen. In dit bewegingsspel zat een scala aan communicatiemogelijkheden die zich later uitbreidde naar de gehele ruimte. [1]
In het archief van SCHAAMTe vzw, onderdeel van het archief van het Kaaitheater dat in het AMVB bewaard wordt, vonden we ook nog postkaarten, foto’s en een studie van de choreografie zodat we dit kleine stukje balatum beter in de context kunnen plaatsen en samen zo kunnen herbeleven:
[1] Magazijn Dans, Marc Jonkers (1984)
