Archief Bond Grote en Jonge Gezinnen Gewest Brussel

De Koninklijke Bond der West-Vlamingen werd opgericht in 1906. De vereniging stelde zich tot doel de inwijkelingen uit West-Vlaanderen samen te brengen en de herinnering aan de provincie levendig te houden. Deze gewestkring kende een groot succes en op haar hoogtepunt telde zij vijfhonderd leden. Dit liet de kring ook toe om te werken in verschillende afdelingen zoals de toneelvereniging, een kinderafdeling, een muziekafdeling enz. De West-Vlaamse Bazuin was het tijdschrift dat maandelijks verscheen. De vereniging nam een sterk flamingante houding aan. Na WO II verminderde het ledenaantal sterk. Het overlijden van Karel Verstraete in 1954 was waarschijnlijk een zeer grote klap voor de vereniging. Hij was 44 jaar lang voorzitter van de vereniging en eveneens de drijvende kracht. Hij was een van de oprichters van de bond en was vanaf het begin betrokken bij het bestuur. In 1915 werd hij voorzitter en bleef dit tot zijn dood in 1954. De laatste voorzitter van de vereniging was Franz Denys. Ook hij was dat voor zeer lange tijd: 37 jaar, van 1965 tot 2002. De bond bereikte nooit meer het hoogtepunt dat ze kende tijdens het interbellum en de afdelingen werden geleidelijk afgebouwd. Ook het ledenblad verscheen minder frequent. Gedurende de jaren 1950-1960 hadden de Bond der West-Vlamingen en de andere gouwbonden toch nog enig betekenis. Samen met het Vlaams Komitee voor Brussel en de Vlaamse Club waren zij een van de grotere Vlaamse verenigingen. Door de gerichte uitbouw van een Vlaamse gemeenschap in Brussel vanaf het einde van de jaren 1960 en met de oprichting van de NCC, waardoor het Vlaamse verenigingsleven meer structurele middelen kreeg, verdween de nood aan een gewestkring stilaan. Bovendien zal door de toenemende mobiliteit en de technische vooruitgang de in Brussel werkende provinciaal zich steeds minder en minder vestigen in Brussel.